[box type=”shadow” ]
سؤال:
حضرت آیت الله بیات زنجانی ، با درود و خسته نباشید! از محضر آن مرجع عالیقدر پرسشی داشتیم دربارهی ساب النبی و عملی که از آن به سب النبی یاد میشود.
همچنین از خدمت آن مرجع گرانقدر میپرسیم که اگر فردی متهم به چنین کاری شود، چه شرایطی را در او بررسی میکنند تا این عنوان را به او اطلاق کنند. دیگر این که اگر فردی بدون اشاره به اوحدی از پیامبرها یا ائمه، ناسزایی بگوید، میتوان اطلاق توهین به پیامبر اسلام از آن برداشت کرد. در صورت سر زدن چنین رفتاری از یک فرد، آیا اسلام راه توبه را برای بازپسگیری این گفتار باز گذاشته است؟
اگر به فرض، کسی به چنین اتهامی ، متهم شود و از کردهی خود پشیمان گردد باید همچنان عنوان ساب النبی را داشته باشد؟
حضرت آیت الله ! پرسش دیگری که از خدمتتان داریم این است که آیا در نظام قضایی اسلام ، ضابط قضایی میتواند در زندگی و حریم شخصی افراد با هدف پیدا کردن جرم تجسس کند و به جستجو برای پیدا کردن موضوعاتی که ضاله یا مظله تشخیص داده شدهاند بپردازد و سپس افراد را با ادلهی مکشوفه محکوم نمایند. به عبارت روشنتر آیا میتوان با هدف کشف جرمهایی مانند شرب خمر، ارتباط با نامحرم، بازی با پاسور، با گوش دادن به موسیقی لهو به تجسس در حریم شخصی و زندگی خصوصی مردم بپردازند؟ نظر حضرتعالی در این باره چیست؟
از این که به این پرسشها پاسخ میدهید بیاندازه سپاسگذاریم.
سازمان مدارای جهانی درامن، اسلو[/box]
[box type=”success” ]
پاسخ:
با سلام و تحيت؛
پاسخ سؤالات ارسالي نيازمند توضيحاتي ست كه به شرح زير بدانها پرداخته مي شود:
الف) در صورتي كه سب به معني فحش و ناسزا به پيامبران الهي و ائمه(ع) به اثبات برسد، مطابق احكام فقهي برگرفته از روايات اسلامي، شخص سب كننده -اگر شرايط آن ثابت شود- مجازات خواهد شد.
ب) اثبات اين عنوان در نزد حاكم شرع جامع شرايط از دو طريق ممكن است: ١- شهادت دو مرد عادل ٢-اعتراف و اصرار فرد در محكمه جامع شرايط
ج) شهادت طبعاً در مواردي حجت است كه گواهان علاوه بر عدالت، اهل تشخيص هم باشند و اعتراف، در صورتي حجت است كه اقرار كننده در حالت عادي و طبيعي بوده و از روي عصبانيت، ترس، ارعاب يا تهديد دست به اعتراف نزده باشد؛ بنابراين اگر ثابت شود فرد عصباني بوده يا به دليل شرب خمر و مانند آن، در حالت طبيعي نبوده -يعني سب او از روي قصد نبوده -يا به دليل تهديد اعتراف كرده، اعترافش وجاهت شرعي، قانوني و حقوقي نخواهد داشت.
د) به دليل اينكه ادله توبه عام است و شامل مورد سؤال هم مي شود، در صورتي كه فرد توبه كند و با توبه خود نشان دهد كه از كار صورت گرفته نادم و پشيمان بوده، حكم سب جاري نخواهد شد.
هـ) مطابق نص قرآن كريم، تجسس حرام و جزء گناهان كبيره است و مطابق قوانين قضائي اسلام، مداخله در امور شخصي افراد بدون اجازه آنان، ممنوع بوده و با افراد متخلف برخورد قضايي خواهد شد؛ بنابراين تجسس در زندگي خصوصي افراد جايز نبوده و توجيه هم ندارد و به همين دليل استناد به مدارك برگرفته از اين نوع اقدامات، مادامي كه خود فرد بدانها اعتراف نكرده و يا دو شاهد عادل بدان شهادت نداده اند مستند نبوده و حجيت ندارد. در پايان توجه به اين نكته لازم است كه عنوان ساب النبي زماني محقق مي شود كه سب، از روي علم، قصد و اختيار باشد؛ در غير اينصورت موضوع حكم محقق نمي شود.
[/box]
اشتراکگذاری این نوشته
کد QR را اسکن کنید یا از لینک کوتاه بالا برای اشتراکگذاری این نوشته استفاده کنید
