دیة سقط جنین

مسئلۀ 3704 :    اگر کسی کاری کند که زن حامله سقط کند، علاوه بر اینکه مرتکب گناه شده، در صورتی که آن جنین آزاد و محکوم به اسلام باشد، دیة آن به شرح زیر است:
1- اگر جنین به صورت نطفه باشد، دیة آن بیست مثقال شرعی طلای سکه‎دار است.
2- اگر «عَلقه»- خونِ بسته- باشد دیة آن چهل مثقال شرعی طلای سکه‎دار است.
3- اگر «مُضغه»- یک پاره گوشت- باشد دیة آن شصت مثقال شرعی طلای سکه‎دار است.
4- اگر به صورت استخوان شده باشد، دیة آن هشتاد مثقال شرعی طلای سکه‎دار است.
5- اگر روی استخوان گوشت روییده و شکل گرفته باشد ولی هنوز روح نداشته باشد، دیة آن یکصد مثقال شرعی طلای سکه‎دار است.
6- اگر روح در آن دمیده شده و آن جنین پسر باشد دیة او یک هزار مثقال شرعی طلای سکه‎دار است و اگر جنین دختر باشد دیة او پانصد مثقال شرعی طلای سکه‎دار است و در این صورت کفّارة قتل هم بنا بر احتیاط واجب بر عهدۀ ساقط کنندة جنین است.
مسئلۀ 3705 :    جنین چهل روزه، نطفه محسوب می‎شود، هشتاد روزه علقه، صد و بیست روزه مضغه و اگر چهار ماهه است کامل الخلقه بوده و دیة انسان کامل را دارد.
مسئلۀ 3706 :    دیة سقط جنین در صورت عمد و شبه عمد بر عهدۀ ساقط کننده است و اگر خطای محض باشد در این صورت اگر روح در آن دمیده شده باشد، دیة آن بر عهدۀ عاقلة ساقط کنندة جنین است و اگر روح در آن دمیده نشده باشد ثبوت آن بر عاقله خالی از اشکال نیست و احوط آنست که ولی دم با عاقله تراضی و تصالح کنند و در حکم خطأی محض است فعل صبی و مجنون.
مسئلۀ 3707 :    اگر زن باردار عمداً کاری کند که جنین او سقط شود باید دیة او را مطابق مسئلۀ 3704 به ورثۀ جنین بدهد و خود زن به دلیل اینکه قاتل است از این دیه ارث نمی‏برد و اگر ورثة جنین او را عفو کنند، دیه ساقط می‏شود منتها در جنینی که روح در آن دمیده شده، کفّارة قتل را هم بنا بر احتیاط باید بدهد.
مسئلۀ 3708 :    اگر کسی زن حامله را بکشد وکشتن آن زن به کشته شدن جنین منجر شود، باید علاوه بر دیة خود زن دیة جنین را مطابق مسئلۀ 3704 بپردازد.
مسئلۀ 3709 :    اگر کسی نسبت به زن باردار کافر جنایتی انجام دهد و آن زن مسلمان شده و سقط جنین کند، جانی، دیة جنین مسلمان را مطابق مسئلۀ ‏3704 باید بپردازد و در صورتی که آن زن موقع وقوع جنایت، حربی بوده و بعد مسلمان شده و سقط کرده باشد بهتر است تصالح و تراضی کنند.
مسئلۀ 3710 :    اگر زنی از زنا باردار است، جایز نیست بچّه‏اش را سقط کند، اگرچه روح در آن دمیده نشده باشد و چنانچه روح در آن دمیده شده باشد و سقط کند باید علاوه بر کفّارۀ جمع، دیۀ آن‎را هم بپردازد. اگرچه بعضی از فقهای عظام فرموده‏اند قدر متیقن از آن مقدار دیة کافر ذمّی است- هشتصد درهم نقرة سکه‎دار که در مسئلۀ 3684 بیان شد- و لیکن اقوی‏ آنست که اگر ولد زنا در حکم مسلم باشد همان دیة مسلم را داشته باشد و مصرف آن مصرف ارثی است که وارث ندارد و باید به دست امام معصوم‏ یا در زمان غیبت به فقیه جامع شرایط برسد.
مسئلۀ 3711 :    اگر زن از زنا باردار شده باشد و بر سلامت جان خود بترسد و مردد شود، در امر بین حفظ جان مادر و جان بچّه‏ای که از زنا دایر است و مورد از موارد اهم و مهم است اظهر آنست که حفظ جان مادر اهم است و اسقاط بلامانع، مخصوصاً اگر زن توبه کرده باشد و در هر صورت دیه به ترتیب مسئلۀ 3704 باید پرداخت شود.