احکام متفرقۀ آبها

مسئلۀ 109 :    آبهای مضاف مانند آب میوه، گلاب و یا آب گل‌آلود را گویند، به‌طوری که به آن آب نگویند، چیزهای نجس را پاک نمی‏کند و وضو و غسل نیز با آنها باطل است.
مسئلۀ 110 :    اگرآب مضاف نجس شود و با آب جاری یا آب کر طوری مخلوط شود که به آن مضاف نگویند، پاک می‏شود و حکم آب کر و جاری را دارد؛ ولی اگر مضاف از آب جاری و کر قطع شود و باقی‌ماندۀ آن اگر از مضاف بودن بیرون نیامده باشد، حکم مضاف را دارد و اگر بیرون آمده باشد، طوری که به آن آب بگویند و کمتر ازکر باشد، حکم آب قلیل را دارد.
مسئلۀ 111 :    تمامی آبهای معدنی و آبهای شور و آبهایی که به آنها کلر زده‏اند از مصادیق آب مطلق هستند و حکم آب مطلق را دارند مگر اینکه آن‎قدر نمک و کلر مخلوط شود که عرفاً به آن آب مطلق نگویند، در این صورت نه چیز نجس را پاک می‏کند و نه پاک کننده است و نه با آن وضو گرفتن و غسل کردن صحیح است.
مسئلۀ 112 :    آبی که قبلاً مطلق بوده اگر انسان شک کند که مضاف شده است یا نه، حکم آب مطلق را دارد و آبی که قبلاً مضاف بوده و انسان شک کند که مطلق شده است یا نه، حکم آب مضاف را دارد.
مسئلۀ 113 :    اگر آب مضاف از بالا روی چیز نجس بریزد، آن مقداری که به آن چیز نجس رسیده، نجس است و آن مقداری که بالاتر از آن چیز نجس قرار گرفته، پاک است. اگر آب مضاف، از فواره با فشار از پایین به بالا برود، چنانچه نجاست به بالاتر برسد، پایین نجس نمی‏شود. همچنین اگر آب مضاف با فشار به چیز نجس برخورد کند، طوری که مانع سرایت نجس به ملاقی بشود، حتّی اگر هم‌سطح باشد، نجس نمی‏شود.
مسئلۀ 114 :    آبی که مطلق و مضاف بودن آن معلوم نبوده و وضعیت قبلی آن نیز مشخص نیست، چیز نجس را پاک نمی‏کند و وضو و غسل نیز با آن درست نیست.
مسئلۀ 115 :    آبی که عین نجاست مانند خون به آن برسد و رنگ و بو مزّه‏اش را تغییر دهد، چه کر باشد و چه جاری، نجس می‏شود، ولی اگر رنگ، بو و مزّه آب به‏خاطر نجاستی که بیرون از آنست تغییر کند (مثل مرداری که در کنار آب افتاده باشد) آن آب نجس نمی‏شود.