سؤال:
ضمن عرض سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات؛ در مسئله ١٨٩٣ از رساله عمليه معظم له چنين آمده كه “اگر در شهری اوّل ماه ثابت شود، برای مردم جاها و شهرهای دیگر هم اوّل ماه است، مگر آنکه تفاوت افق آنقدر زیاد و خارج از حدّ متعارف باشد که مثلاً در یکی روز و در دیگری شب باشد. در این صورت میزان در وحدت افق، اشتراک آنها در شب است، ولو اینکه در یکی اول شب و در دیگری آخر شب باشد؛ چون اختلاف و زیاده و نقیصه در تمامی ماههای قمری از جمله رمضان به اندازۀ یک روز امری معقول و متعارف و حتی منصوص است”.
سوال اين است كه با توجه به مساله اشاره شده و نيز اعلام عيد فطر در برخي كشورهاي منطقه كه بعضاً داراي افق مشترك با كشور ما هستند، تكليف مقلدين چيست؟ آيا بايد فردا را عيد دانست يا روز آخر ماه مبارك رمضان؟
پاسخ:
با سلام و تحيت؛ توجه به اين نكته ضروري ست كه اساس در مساله فوق، اثبات رؤيت هلال ماه است و اگر اين رؤيت به اثبات برسد، طبعاً براي همه مناطقي كه مشمول مسأله فوق مي شوند، حجت خواهد بود.
لازم به توضيح است آنچه در برخي كشورهاي منطقه، ملاك اعلام اول يا آخر ماه قمري ست، رؤيت هلال نيست بلكه حكومت ها به اين امر فرمان مي دهند كه بديهي ست براي ما حجيت ندارد.
اشتراکگذاری این نوشته
کد QR را اسکن کنید یا از لینک کوتاه بالا برای اشتراکگذاری این نوشته استفاده کنید