مرجع عالیقدر آقای اسدالله بیات زنجانی به استفتائی پیرامون معنای اشتراک در شب در موضوع رؤیت هلال ماه قمری پاسخ دادند که این پاسخ به شرح زیر است:
————–
بسم الله الرحمن الرحیم
درباره رؤیت هلال ماه قمری لازم است توجه بشود که ملاک، تولد ماه نیست بلکه قابل رؤیت بودن ماه است و این عادی ترین، سهل ترین و همگانی ترین راه است برای به دست آوردن اول ماه قمری.
اما طبعاً این پرسش پیش میآید که آیا رؤیت در یک منطقه خاص منظور است یا در یک منطقه وسیعتر؟ و اینکه برای رؤیت ماه، آیا افق مطرح است یا آفاق؟ مهمترین پرسش عموم افراد که پرسش درستی هم هست و باید به آن پاسخ داد این است که چه طور ممکن است در خرمشهر ماه نو بشود و در بصره نشود یا بالعکس و همچنین در بیرجند ماه نو بشود ولی در هرات ماه نو نشود یا بالعکس؟
در این رابطه باید گفت که ما در بحث رؤیت هلال به داشتن شب مشترک قائلیم. لذا اگر ماه در یکی از مناطق دارای شب مشترک رؤیت شد برای سایر مناطق دارای شب مشترک با آن منطقه هم قابل استناد است ولو آنکه این مناطق متعلق به یک کشور و ولایت باشند یا نباشند ولو آنکه ابتدای شب یک منطقه، میانه یا انتهای همان شب منطقه دیگر باشد. بنا براین اگر اول شب در یک جایی دیده شد و این لحظه مصادف با میانۀ آن شب در جای دیگر بود، این معنایش این است که این دو منطقه به معنای عام کلمه، هم افق هستند. این معنای مورد نظر از وحدت افق است. یکی از وجوه اهمیت این ضابطه این است که شمول بیشتری بر تعداد بیشتری از پرسشهای متعلق به این مسئله دارد و آنها را میتواند پاسخ بدهد.
همچنین این نظر بر دو مبنای ظاهراً ساده اما مهم دیگر هم سوار است: اولاً اینکه تعداد ماههای یک سال قمری 12 ماه است نه بیشتر و نه مثلاً 12 ماه و یک روز (إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِندَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا). ثانیاً هر ماه از سال قمری هم 29 یا 30 روز است نه بیش و نه کم. لذا از جمله نتایج آن این است که اختلاف تقویمی نقاط مختلف کره زمین با یکدیگر نمیتواند و نباید بیش از یک روز باشد.
اشتراکگذاری این نوشته
کد QR را اسکن کنید یا از لینک کوتاه بالا برای اشتراکگذاری این نوشته استفاده کنید
