بسم الله الرحمن الرحیم
مرجع عالیقدر آقای اسدالله بیات زنجانی در جلسه تفسیر قرآن کریم که در ماه مبارک رمضان در دفتر معظم له برگزار می گردد و پس از وقفه ای 14 روزه از سر گرفته شده، در بخشی از سخنان خود ضمن قرائت آیات ابتدایی سورۀ اسراء فرمودند:
این آیات به نقل از تورات، بنیاسرائیل را به نیکوکاری دعوت میکند و هشدار میدهد که آنها دستکم دو بار در زمین ستم و فساد کرده و لذا هر بار به نحوی سرکوب میشوند. اما چرا این قوم مهلت یافتند که کار به بار دوم بکشد؟ چگونه پس از دفعۀ اول که تمام نیروی انسانی و امکانات و سرزمینشان را از دست داده بودند و تا مرز انقراض پیش رفته بودند، توانستند سر از این آوار بلند کنند و به سرزمینشان برگردند و بناهای مقدسشان را بازسازی و تورات را بازنویسی کنند؟ استاد ما در المیزان با استناد به شواهد تاریخی و روایی و با انطباق این اشارۀ قرآنی بر یکی از فتوحات کوروش، میفرماید که این همه، ناشی از لطف کوروش پادشاه ایرانی بود که پس از فتح بابل با معدود بازماندگان و تبعیدیان بنیاسرائیل که از سرزمین خودشان به بابل رانده شده بودند، مدارا و مهربانی کرد و آنها را برای بازگشت و بازسازی سرزمین و معابدشان یاری نمود و این واقعه در تاریخ به «آزادسازی یهودیان» توسط ایرانیان مشهور شد.
ایشان با اشاره به حمله دشمنان آمریکایی/اسراییلی به کشورمان ایران، با مخاطب قرار دادن جوانان افزودند: پدرانه و متواضعانه میخواهم با اشاره به آیه فوق، این فقره را به خصوص به دختران و پسران جوانم یادآوری کنم که ایرانیان خودشان آنقدر توانگر و یاریرسان و صاحب کرامت بودهاند که هم حق خودشان را بستانند و هم بقیۀ توانخواهان و مددجویان را یاری کنند و از جمله به اسارت یهودیان در بابل خاتمه و به آنها فرصت تجدید حیات بدهند.
ایشان افزودند: در بیان این نکته نباید افراط کرد؛ نمیخواهم بگویم که ایرانیان قوم برترند و نمیخواهم جنایات این روزهای صهیونیستها را به پای همۀ یهودیان بنویسم بلکه عرض من این است که این صهیونیستها از نسل همان کسانی هستند که قبلاً خودشان مشمول و نیازمند لطف ایرانیان بودهاند؛ عرض من این است که حق و عدالت و آزادی و شرافت را از خونخواران و کودککشانی که فاقد آن هستند نمیتوان و نباید خواست.
ایشان تأکید کردند: این یک اصل عقلی در میان حکما و فیلسوفان است که مُعطی شیء، نمیتواند فاقد آن باشد. چیزی را از کسانی باید خواست که خودشان واجد آن باشند. مطلوب ما در درون و در میان خود ماست. ما هیچ چارهای نداریم جز اینکه عدالت و آزادی و نجات را خودمان معنا کنیم و از درون خودمان بسازیم کما اینکه در طول تاریخ هم بارها این کار را کردهایم.
ایشان در پایان فرمایشات خود فرمودند: اجنبی نه ایرانی را می شناسد، نه به درستی میفهمد که او چه میخواهد، نه بدون سلطه و سهمخواهی گزاف آن را به ایرانی میدهد و نه خودش آنقدر دارا و برخوردار است که چیزی به دیگری ببخشد.
اشتراکگذاری این نوشته
کد QR را اسکن کنید یا از لینک کوتاه بالا برای اشتراکگذاری این نوشته استفاده کنید
