حجتالاسلام والمسلمین کرمی فریدنی در مراسم عزاداری عاشورا در دفتر مرجععالیقدر آقای بیاتزنجانی در قم با تبیین دو نوع دینداری در تاریخ اسلام، بر ضرورت شناخت معیارهای دین اصیل در برابر دین ابزاری تأکید کرد.
این پژوهشگر تاریخ اسلام اظهار کرد: یک نوع دینداری خالصانه و مبتنی بر آیین زندگی است و نوع دیگر، دینداری ابزاری و بیمحتواست که برای قدرتطلبی مورد استفاده قرار میگیرد.
وی با بیان اینکه در زمان پیامبر اسلام(ص)، دین به عنوان راهنمای زندگی فردی و اجتماعی مطرح بود، افزود: دینداری واقعی یعنی تنظیم تمام شئون زندگی بر اساس آموزههای الهی؛ از اخلاق و رفتار فردی تا مدیریت، سیاست و قضاوت.
این پژوهشگر دینی ادامه داد: پس از رحلت پیامبر(ص)، به تدریج نوعی دینداری ابزاری شکل گرفت که در آن دین به ابزاری برای تحمیل قدرت و منافع شخصی تبدیل شد که نمونه بارز آن در حکومت اموی و رفتار معاویه قابل مشاهده است.
وی با اشاره به واقعه عاشورا تصریح کرد: در روز عاشورا، این دو نوع دینداری در مقابل یکدیگر قرار گرفتند؛ از یک سو امام حسین(ع) با منطق اخلاق، صبر، آزادگی و دفاع از حق و از سوی دیگر جریان اموی که با ظواهر دینی اما بدون محتوا، دست به خشونت و جنایت زد.
کرمیفریدنی با طرح این پرسش که چگونه میتوان دین اصیل را از دین ابزاری تشخیص داد، سه معیار اساسی را برشمرد و گفت: نخست، نوع نگاه به انسان و کرامت انسانی است؛ دینی که برای جان، مال و حیثیت انسان ارزش قائل نباشد، اصیل نیست.
وی دومین معیار را اخلاق دانست و افزود: دینداری واقعی با صداقت، وفاداری، عدالت، فروتنی و کنترل خشم همراه است و صرفاً به ظواهر عبادی محدود نمیشود.
این پژوهشگر دینی سومین شاخص را عمل به گفتار عنوان کرد و گفت: کسی که مردم را به ارزشها دعوت میکند، باید خود پیشگام در عمل به آنها باشد؛ در غیر این صورت، دینداری او فاقد حقیقت است.
وی در پایان با تأکید بر درسهای عاشورا خاطرنشان کرد: امام حسین(ع) نماد دینداری اصیل است که در آن ایمان، عمل، اخلاق و کرامت انسانی در بالاترین سطح تجلی یافته است.
اشتراکگذاری این نوشته
کد QR را اسکن کنید یا از لینک کوتاه بالا برای اشتراکگذاری این نوشته استفاده کنید
