تلقین میت‏

مسئلۀ ۸۰۹ :    مستحب است قبل از آنکه لحد را بپوشانند، تلقین دهنده، دست راست را زیر شانۀ راست میت ببرد و دست چپ را بر شانۀ چپ آن بزند و میت را به شدّت تکان دهد و بعد دهان را نزدیک گوش میت ببرد و سه مرتبه بگوید: «إِسْمَعَ إِفْهَمْ یا فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ» و به جای کلمۀ فلان بن فلان اسم میت و پدرش را بگوید، مثلاً اگر اسم میت، محمّد و نام پدرش علی است بگوید: «إِسْمَعْ إِفْهَمْ یا مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی» و پس از آن بگوید: «هَلْ أَنْتَ عَلَی الْعَهْدِ الَّذِی فَارَقْتَنَا عَلَیْهِ مِنْ شَهَادَهِ أَنْ لاَإِلَهَ‎إِلاَّ‎الله وَحْدَهُ لاَ شَرِیک لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداًصَلَّی‎اللهُ‎عَلَیهِ‎وآلِهِ عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ سَیِّدُ النَّبِیِّینَ وَ خَاتَمُ الْمُرْسَلِینَ وَ أَنَّ عَلِیّاً أَمِیرَ‎الْمُؤْمِنِینَ وَ سَیِّدالْوَصِیِّینَ وَ إِمَامٌ إِفْتَرَضَ اللَّهُ طَاعَتَهُ عَلَی الْعَالَمِینَ وَ أَنَّ الْحَسَنَ وَ الْحُسَینَ وَ عَلِیِّ بْنِ‎الْحُسَیْنِ وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ وَ جَعْفَرَبْنَ‎مُحَمَّدٍ وَ مُوسَی‎بْنَ‎جَعْفَرٍ وَ عَلِیِّ‎بْنِ‎مُوسَی‏ وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ وَ عَلِیّ بْنِ‎مُحَمَّدٍ وَ الْحَسَنَ بْنَ عَلیٍّ وَ الْقَائِمَ الْحُجََّهَ الْمَهْدِیِّ صَلَوَاتُ‎اللِّهِ‎عَلَیْهِمْ‎‎أَجْمَعِینَ أَئِمَّهُ الْمُؤْمِنِینَ وَ حُجَجُ اللَّهِ عَلَی الْخَلْق ِ أَجْمَعِینَ وَ أَئِمَّتک أَئِمَّهُ هُدی أَبْرَارٌ یشا فُلاَنَ بْنَ فُلاَنٍ» و به جای فلان بن فلان اسم میت و پدرش را بگوید و سپس بگوید: «إِذَا أَتَاک الْمَلَکانِ الْمُقَرَّبَانِ رَسُولَینِ مِنْ عِنْدِاللَّهِ تَبَارَک‎وَتَعَالَی‏ وَ سَأَلاَک عَنْ رَبِّک وَ عَنْ نَبِیِّک وَ عَنْ دِینِک وَ عَنْ کتَابِک وَ عَنْ قِبْلَتِک وَ عَنْ أَئِمَّتِک فَلاَ تَخَفْ وَ لاَ تَحْزَنْ وَ قُلْ فِی جَوَابِهِمَا، أَللَّهُ جَلَّ‎جَلاَلُهُ رَبِّی وَ مُحَمِّدٌ صَلَّی‎اللهُ‎عَلَیهِ‎وآلِهِ نَبِیِّی وَ الْإِسْلاَمُ دِینِی وَ الْقُرْآنُ کتَابِی وَ الْکعْبَهُ قِبْلَتِی وَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ‎ابْنِ‎أَبِی‎طَالِبٍ‏ عَلَیهِ‎‌السّلَام إِمَامِِی وَ الْحَسَنَ‎بْنَ‎عَلِیٍّ‎الْمُجَتَبَی عَلَیهِ‎‌السّلَام إِمَامِی وَ الْحُسَیْنُ‎بْنُ‎عَلِیٍّ‏‎عَلَیهِ‎‌السّلَام الشَّهِیدُ بِکرْبَلَإِ إِمَامِی وَ عَلِیٌ‎زَینُ الْعَابِدِینَ‏عَلَیه‌ِالسَّلام إِمَامِی وَ مُحَمَّدٍالْبَاقِرُعَلَیهِ‎السَّلام إِمَامِی وَ جَعْفَرٍالصَّادِقُ‏عَلَیهِ‎السَّلام إِمَامِی وَ مُوسَی‎الْکاظِمُ‏عَلَیهِ‎السَّلام إِمَامِی وَ عَلِی‎ِّ‎ِّابن مُوسَی‎الرِّضَاعَلَیهِ‎السَّلام إِمَامِی وَ مُحَمَّدٍالْجَوَادُعَلَیهِ‎السَّلام إِمَامِی وَ عَلِیٍٍّ الْهَادِی‏عَلَیهِ‎السَّلام إِمَامِی وَ الْحَسَنِ‎الْعَسْکرِیّ‏عَلَیهِ‎السَّلام إِمَامِی وَ الْحُجَّهُالْمُنْتَظَرُعَلَیهِ‎السَّلام إِمَامِی، هؤُلاَءِ صَلَوَاتُ‎اللَّهِ‎عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ أَئِمَّتِی وَ سَادَتِی وَ قَادَتِی وَ شُفَعَائِی، بِهِمْ أَتَوَلَّی وَ مِنْ أَعْدَائِهِمِ أَتَبَرَّأُ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ، ثُمَّ إِعْلَمْ یا فُلاَنَ بْنَ فُلاَنٍ» و به جای فلان بن فلان نام میت و پدرش را بگوید و سپس بگوید: «إِنَّ اللَّهَ تَبَارَک وَ تَعَالَی نِعْمَ الرَّبُّ وَ أَنَّ مُحَمَّداًصَلَّی‎اللُه‎عَلَیهِ‎وآلِهِ نِعْمَ الرَّسُولُ وَ أَنَّ عَلِیِّ‎ابْنَ‎أَبِی‎طَالِبِ‎عَلَیهِ‎السَّلام وَ أَوْلاَدَهُ الْمَعْصُومِینَ الْأَئِمَّهَ الأَثْنَی‎عَشَرَ نِعْمَ الْأَئِمَّهَ وَ أَنَّ مَا جَاءَ بِهِ مُحَمَّدٌصَلَّی‎اللُه‎عَلَیهِ‎وآلِهِ حَقٌّ وَ أَنَّ الْمَوْتَ حَقٌّ وَ سُؤَالَ مُنْکرٍ وَ نَکیرٍ فِی الْقَبْرِحَقٌّ وَ الْبَعْثَ حَقٌّ وَ النُّشُورَ حَقُّ وَ الصِّرَاطَ حَقٌّ وَ الْمِیزَانَ حَقٌّ وَ تَطَایرُ الْکتُبِ حَقٌّ وَ أَنَّ الْجَنَّهَ حَقٌّ وَ النَّارَ حَقٌّ وَ أَنَّ السَّاعَهَ آتِیهٌ لاَ رَیْبَ فِیهَا وَ أَنَّ اللَّهَ یبْعَثُ مَنْ فِی‎الْقُبُورِ» پس بگوید: «أَفَهِمْتَ یا فُلاَنٍ» و به جای فلان نام میت را بگوید و پس از آن بگوید: «ثَبَّتَک اللَّهُ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ وَ هَدَاک اللَّهُ إِلَی صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ، عَرَّفَ اللَّهُ بَینَک وَ بَینَ أَوْلِیَائِک فِی مُسْتَقَرِّ مِنْ رَحْمَتِهِ» پس بگوید: «أَللَّهُمَّ جَافِ الْأَرْضَ عَنْ جَنْبَیهِ وَ اصْعِدْ بِرُوحِهِ إِلَیک وَ لَقِّهِ مِنْک بُرْهَاناً، أَللَّهُمَّ عَفْوَک عَفْوَک» و کسی‌که به میت تلقین می‏کند، باید توجّه داشته باشد که اگر میت زن است، ضمیرهای مذکر در این دعاها را به صورت مؤنث بگوید.
مسئلۀ ۸۱۰ :    مستحب است قبر را چهارگوش و به ‏اندازۀ چهار انگشت از زمین بلند کنند و علامتی روی آن بگذارند که با قبور دیگر اشتباه نشود و روی قبر آب بپاشند و کسانی که بر سر قبر حاضرند، دستها را بر قبر بگذارند و انگشتها را باز کنند و در خاک فرو ببرند و هفت مرتبه سورۀ مبارکۀ قدر را بخوانند و برای میت طلب آمرزش کنند و دعای «أَللَّهُمَّ جَافِ الْأَرْضَ عَنْ جَنْبَیهِ…» را تا آخر بخوانند.
مسئلۀ ۸۱۱ :    خواندن تلقین در سه مرحله مستحب است:
۱- در حال احتضار و جان دادن.
۲- هنگامی که میت را در قبر می‏گذارند.
۳- هنگامی که میت را دفن کرده‏اند و تشییع کنندگان به طرف شهر یا روستا باز می‏گردند.
مسئلۀ ۸۱۲ :    بهتر است نام و نام خانوادگی و مشخصات ویژۀ میت را بر روی لوح یا سنگی بنویسند و بالای قبرش نصب کنند.
مسئلۀ ۸۱۳ :    مستحب است قبل و بعد از دفن میت صاحبان عزا را سرسلامتی دهند، ولی اگر مدتی سپری شده است و این مطلب آنها را به یاد مصیبتشان می‏اندازد، بهتر است نگویند.
مسئلۀ ۸۱۴ :    مستحب است تا سه روز برای اهل خانۀ میت غذا بفرستند و غذا خوردن نزد آنان و در منزل آنها مکروه است.
مسئلۀ ۸۱۵ :    مستحب است تعداد چهل یا پنجاه نفر از مؤمنین به خوبی کردار و شایستگی رفتار میت و انجام واجبات و ترک محرّمات و به‌طور کلّی اصول و مبانی دین و شریعت خاتم‏ به وسیلۀ او شهادت دهند و بگویند: «أَللَّهُمَّ إِنَّا لاَ نَعْلَمُ مِنْهُ إِلاَّ خَیْراً وَ أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنَّا».
مسئلۀ ۸۱۶ :    مستحب است در مرگ خویشان خصوصاً در مرگ فرزندان صبر کند و هر وقت میت را به یاد می‏آورد بگوید: «إِنَّالِلَّهِ‎وَإِنَّاإِلَیهِ‎‎رَاجِعُونَ» و برای او قرآن بخواند و بر سر قبر پدر و مادر از خداوند حاجت بخواهد و برای آنان طلب مغفرت کند و قبر را محکم بسازد تا زود خراب نشود.

آیا تمایل به دریافت آخرین اخبار و اعلانات دارید؟
خیر
بله