مسئلۀ 2556 : مساقات نوعی قرارداد میان باغدار و باغبان است، به این ترتیب که باغدار درختهایی را که میوه و یا اختیار آنها با اوست، در زمان معین برای آبیاری و پرورش، در اختیار باغبان قرار دهد تا پس از رسیدن محصول سهم خودش را به صورت مشاع معین مثلاً نصف ثلث، از میوههای آن ببرد.
مسئلۀ 2557 : مساقات در درختهایی که میوه ندارند، مانند بید، چنار و نیز در بوتههای خربزه، هندوانه، خیار، طالبی و گرمک، بنا بر احتیاط به عنوان مساقات صحیح نیست، ولی به عنوان مصالحه یا جعاله صحیح است. ولی مساقات درخت حنا که از برگش یا درختی که از گل آن استفاده میکنند، اشکال ندارد.
مسئلۀ 2558 : اگر باغی درختهای میوة مختلفی داشته باشد، باید برای هر نوع، سهمیهای مخالف نوع دیگر قرار داد، مثلاً برای یک نوع یکپنجم و نوعی دیگر یکسوم.
مسئلۀ 2559 : مساقات صیغة معینی ندارد و اگر باغدار با هر لفظ و کلمهای به طرف بفهماند یا باغ را به صورت معاطاتی به عنوان مساقات تحویل طرف دهد و باغبان هم به همین قصد قبول کند، کفایت میکند.