سئوال: با درود.چندی پیش روایتی شنیدم که مرا سخت متعجب ساخت:”در زمان پیامبر مصطفی(ص) زنی در بلاد عرب می زیست.مدتی بود که شوهرش به جنگ رفته بود.برایش خبر آوردند که پدرت بر بالین مرگ است و می خواهد تو را ببیند. از پیامبر(ص)،رفتن را در غیاب شوهر پرسید.پیامبر(ص) نهی کرد.چند روزی گذشت و دوباره پرسید،دوباره نهی شنید.تا آنکه خبر فوت پدر را آوردند.از پیامبر(ص) رفتن بر مزار پدر در غیاب شوهر را پرسید که مجدداً جواب رد شنید.” حال سوال اینجاست که آیا اصلاً چنین روایتی صحت دارد؟ اگر صحت دارد،آیا مبنای فقهی دارد یا اینکه جواب رد پیامبر(ص) تنها بر مبنای سنت های قوم عرب بوده است؟اگر این روایت هم صحیح و هم بر مبنای فقه و شرع است، آیا با قرآن کریم که صریحاً به وجود عدل در احکام دین خصوصاً در مورد بانوان اشاره می کند و هر حکم ناعادلانه ای را باطل می سازد، در تضاد آشکار نیست؟ و در آخر اینکه اگر همه ی شرایط صحت بر این روایت حاکم است، آیا در این دوران و با اصول فقه جدید در تضاد نمی باشد؟ “و من الله توفیق”

سوال

پاسخ: با سلام و تحیت؛ این حدیث را شیخ حر عاملی در جلد بیست وسائل الشیعه در کتاب نکاح آورده و حدیث از حیث سند؛ اگرچه به دلیل عبدالله‌بن قاسم حضرتی مشکل دارد، چون در لسان رجالیون گاهی با غلو و گاهی با کذب مسقف گردیده است و قابل استناد نمی‌باشد، ولی اگر از سند قطع گردد، از حیث دلالت قابل توجیه است. برای این که زن همسری داشته که عازم سفر بوده و از همسرش (زن مورد بحث) تعهد گرفته که از خانه بیرون نرود تا شوهر از سفر برگردد. شما نیز می دانید که عهد در اسلام آنقدر مهم است که اگر کسی تخلف کند، باید کفاره بپردازد، مانند قسم و نذر است و فرض این است که زن با عمل و اراده و اختیار، تعهد داده است تا از خانه بیرون نرود بنابراین چون همسرش از وی خواسته که بیرون نرود و زن نیز از روی اختیار قبول کرده و شوهر برای این کار تعهد گرفته است، رسول خدا(ص) فرموده است که از خانه بیرون نرود و وفای به عهد واجب می‌باشد.



0
adminfaq 8 سال 0 Answers 96 views 0