قرآن و سنّت دو مبنای عمده برای استنباط احکام دین‏

همان‌طور که اشاره شد، در حدیث متواتر آمده است که رسول گرامی‏اسلام‏ دو امانت گران‌بها و سنگین در میان امّتش به امانت گذاشته است. این دو باید با هم باشند و در زندگی مسلمانان از یکدیگر جدا نباشند. امّت اسلام اگر می‏خواهند سعادتمند باشند باید به هر دو تمسّک جسته و میان آنها جدایی نیندازند. آن دو یکی کتاب خدا، قرآن کریم است که ثقل اکبر نامیده می‏شود و دیگری اهل‌بیت محمّد که ثِقل اصغر نامیده می‏شود. اما قرآن کریم، کلام خداوند و باب معرفت‌اللّه و سرچشمۀ حقایق و معارف حقّه و سند نبوّت و معجزۀ جاودانۀ پیامبر گرامی اسلام‌ است که در مدّت ۲۳ سال، به وسیلۀ جبرئیل امین، پیک وحی الهی، بر پیامبر نازل شد و از زمان نزول تاکنون مدام در جوامع گوناگون بشری و مراکز فکری و علمی، از جهات مختلف و زوایای گوناگون، مورد توجّه و مطالعه قرار گرفته و شگفتی جهانیان را برانگیخته است. با وجود گذر زمان، ثبات و استحکام خویش را حفظ کرده و از کوچک‏ترین تغییر و تحریفی مصون مانده است. مسائل و موضوعات قرآن به صورت کلان و فشرده بیان شده‏اند و چون این کتاب سند حقانیت و خاتمیت دین محمّد بوده و خاتمیت هم بدون جاودانگی امکان‌پذیر نیست، طبعاً در چنین کتابی که تضمین کنندۀ حقانیت جاودانۀ اسلام است، امکان ندارد به همۀ امور جزئی و خاص بپردازد. لذا این کتاب در حدیث ثقلین، همراه عِدل دیگر و ثِقل اصغر یعنی اهل‌بیت محمّد قرار داده شده است تا به وسیلۀ اهل‌بیت این معارف کلّی و فشردۀ قرآنی، مشروح‏تر و بازتر تبیین و تشریح شوند. به این‌ ترتیب اگر امّت اسلام بخواهند سیادت و سعادت دنیا و آخرت خویش را به دست آورند، باید به دستورات اسلام و تعالیم قرآن و سنّت پیامبر و احادیث و سخنان امامان معصوم عمل کنند.

آیا تمایل به دریافت آخرین اخبار و اعلانات دارید؟
خیر
بله